Maas

Nou de kop is erasf we hebben de eerste etsppe achter de rug en zijn neer gestreken in Thionville.

Zaterdag morgen begon de reis en zijn door Marcel en Manja naar Trier gebracht. We zijn rond de klok van 15:00 in Trier aan gekomen. Na het inchecken en het stallen van de fietsen hebben we de rest van de middag met zijn vieren in Trier door gebracht. Erg gezellig.

|
Onze kamer had een prachtig uitzicht op de “Porta Nigra”

Nog een laatste afzakkertje voor het naar bed gaan.

Zondag morgen rond te klok van negen uur zijn we dan vertrokken langs de moezel richting Frankrijk. Het doel van de dag was 80km om in Thionville uit te komen.

Langs de Moezel en zo te zien zijn de wijn feesten niet meer ver weg.

In Frankrijk Thionville is nog maar 25km.

Vandaag begon bewolkt meet een beetje motregen. Toch maar de regenjas aangetrokken wat een goede keuze bleek.

De motregen werd wat steviger zodat een regenjas geen overbodige luxe was. Dat ging zo een uurtje door waarna het droog werd. Helaas was dat plezier van korte duur want een half uur later begon het toch echt stevig te motregenen. Dat ging zo door tot een uur of een in de middag waar na het droog werd. We zijn dus met droge kleren aangekomen.

Aangekomen in Pond-a-Mousson op zoek naar een hotel. een van de eerste vragen bij de receptie is altijd “kunnen we de fietsen ergens parkeren”. Ja hoor dat kon rij de fietsen maar door de voordeur naar binnen en parkeer ze maar onderaan de trap.

Dinsdag zijn we vertrokken uit Pont-a-Mousson. Het zou volgens de voorspellingen een mooie dag worden. De dag begon echter mistig maar dit had ook wel zijn charmes.

Toen we bij de moezel aankwamen dampte de rivier en hing er een nevel. Best een mooi plaatje.

Het bleef zo tot halverwege de ochten. De weg was niet al die tijd langs de moezel en we moesten af en toe met wat klimmetjes met de rest van het verkeer mee.

In de loop van de ochtend piepte de zon er echt door en kon onze wintervacht uit en was het fietsen in de korte broek. En zo zijn we verder langs de moezel gegaan richting Nancy.

Uiteindelijk zijn we in Nancy aangekomen. Hier op een terrasje op het grote plein een bakkie koffie genomen. Hier hebben we ook even gekeken hoever we nog wilden fietsen die dag.

We kwamen toen tot de conclusie dat we nog te ver moesten voor een plaats waar we redelijke wijze een hotel konden scoren. Het besluit was toen snel gemaakt om de rest van de dag in Nancy door te brengen.

Overigens een ideaal moment om de was te doen 😉

De dag er na weer op pad richting Epinal. Een prachtig stuk om te fietsen.

Helaas betrok het deze dag en hebben we tot twee keer toe ons in het regenpak moeten hijsen. Bij de derde keer vonden we het welletjes. We waren vlak voor Charmes en hebben het daar bij gelaten.

Vroeg in de morgen zijn we uit Charmes vertrokken en ook vandaag geen super weer. Het miezerde en we moesten de regenjas aan.

We zijn toch met een goede stemming onderweg gegaan richting Epinal. Dit was het laatste stuk langs de Moezel.

En soms zit het niet mee en moet je de route een beetje verlegen. In dit geval viel het nog mee we kwamen bij het omrijden langs een supermarkt waar we onze voorraad voor onderweg weer hebben aangevuld.

Bij Epinal hebben we het Canal de L’Est. Dit is werkelijk een prchtig stuk om te fietsen. Kilometers fietspad langs het kanaal.

De dag eindigde na 95km fietsen in het dorp Corre. Het enige hotel in dat dorp zat dicht. We hebben torn een Gites gescoord zeg maar een soort B&B bij de boer.

We hadden daar een appartement met keukentje. Dus op naar de supermarkt van het dorp en je eigen potje koken.

Vandaag onderweg om richting de Maas te komen. Maar ook deze dag begon slecht. Zo slecht dat we zo van onder de douch ons in de kleren en een regenpak konden hijsen.

Ook was de toch dit keer niet zonder obstakels. We hadden vanmorgen direct al een paar fikse klimmetjes. Dat samen met slecht weer was een perfect recept om vroeg te stoppen. Over 30km hebben we de hele morgen gedaan dus zijn we neer gestreken in Bourbonne-les-Bains

Onze fan basis was overigens ijzersterk. Ondanks het slechte weer was hij paraat 😉

Zaterdag vertrokken uit Bourbonne-les-Bains met het idee om het vandaag rustig aan te doen omdat we een fikse klim voor de boeg hadden.

Daarom hebben we er een hele dag voor uitgetrokken en dit keer een hotel in het voren geboekt in Montigny-le-Roy.

Maar gelukkig hebben we de klim binnen zeer korte tijd bedwongen.

Dus we waren al redelijk vroeg bij de bron van de maas. Als je nou denkt het water spuit hier uit de grond en vormt een stevige rivier……nou nee. De bron voed een sloot langs de weg……pfffffff

Maar goed officieel begint hier de maas ook volgens de burgemeester van Maastricht zoals hier op het monument staat.

Maar een paar kilometer verder op is boven verwaching de maas al een flinke beek.

Uiteindelijk zijn we die dag dus vroeg aangekomen in Montigny-le-Roi. werkelijk een gat niets maar dan ook niets te doen behalve dan een camping vol Nederlanders en een hotel. Wij dus in het hotel.

Vandaag dus op pad voor een tocht van 57km naar NeufChateau. We zaten al redelijk vroeg op de fiets iets voor 9:00uur.

De verwachting was dat we de afstand vrij vlot zouden klaren en dat we ergens rond het middag uur zouden over zijn.

Mis poes het landschap wat zich ontvouwde was van het wasborden soort. Bult op bult af. Het bleek achteraf de zwaarste dag die we tot nu toe hebben gehad ondanks het mooie weer. Waar we dachten rond het middaguur over te zijn werd het uiteindelijk 16:00 uur voor dat we over waren.

De laatste klim een fikse 8% !!!

De ochten van vertrek uit Neufchteau was het bewolkt. Verder op in de dag werd het beter en hadden we ook af en toe een zonnetje.

De Maas wordt nu al wat serieuzer en is zeker geen beekje meer. De dag van gisteren was het erg veel klimmen en dan vooral heuvel op en heuvel af. Voor de dag hadden we hoop dat ons dat bespaart zou blijven. Het was inderdaad een stuk minder maar klimmen zijn we niet aan ontkomen. Maar ja wel iedere keer een beloning van een mooi uitzicht. In Noord Frankrijk kom je door veel dorpjes waar je het gevoel hebt dat er niemand woont. Voorzieningen zoals een supermarkt of restaurant zul je daar dan ook tevergeefs zoeken.

Dus wanneer we dan een van de sporadische supermarkten tegen kwamen dan vulden we onze voorraad brood en beleg aan.

Dus we hebben regelmatig op een bankie gezeten om onze lunch te nuttigen. We zijn uit eindelijk neergestreken in Pagny-sur-Meuse. Een gat van niks met alleen een truckers cafe. Daar was een hotel waar je de sleutel met je credit card uit een automaat haalt.

Maar het eten in dit cafe was top.

De volgende ochten dus een ontbijt in het cafe en wel een typisch Frans ontbijt wat brood, boter, jam en een bak koffie daar moet je het mee doen. Daarna onderweg naar Verdun. De dag begon nevelig maar werd gaandeweg een schitterende mooie zonnige dag. Noord Frankrijk is ook bezaaid met oorlogs monumenten van de eerste wereld oorlog. Maar vandaag zijn we voor eerst een ludiek oorlogs monument tegen gekomen en nog wel een Duitser een een Fransman hand in hand. Deze dag had net voor de middag nog een stevige klim met de rest van de dag lekker vlak door fietsen. Ondanks deze stevige klim hebben we nog 84km kunnen fietsen.

Uit eindelijk zijn we in Verdun aangekomen. Hier blijven we een dag.

Vandaag een dagje in Verdun gebleven. Deze stad is best aardig om te  zien maar ademt nog steeds heel erg het verleden van de eerste wereld oorlog uit. Om deze stad is toen hevig gevochten maar hield stand vanwege de citadel in de stad die er nog steeds is en ook kunt bezoeken. Wat ook hebben gedaan erg indrukwekkend. Natuurlijk is naar zo’n langetijd uit de fietstassen geleefd te hebben een wasbeurt ook niet een overbodige luxe ;). Dus even langs de wasserette was best even nodig. Daarna de was te drogen hangen op de kamer 🙂 De rest van de dag lekker rond geslenterd in de stad met een plate de jour een een aan het eind van de middag in pilsje op het terras. Het Hotel in Verdun was echt top. Vooral toen de hotel eigenaar hoorde dat Henny op haar leeftijd nog zo’n tocht ondernam. Hierna kon het tussen hem en Henny niet meer stuk 😉De volgende ochtend zijn we vertrokken uit Verdun. Zo mooi als de vorige dag was zo somber was hij nu. Somber maar gelukkig droog. Zo zijn we vertrokken met uit eindelijk het eindpunt Stenay. Vandaag was een dag waar we niet op gerekend hadden. Volgens de Franse weer berichten zou het een wisselend bewolkte dag worden met hier en daar een zonnetje. Goed dachten we dat komt goed uit omdat we nog twee fikse klimmetjes hadden dus dat moet lukken. Maar het werd uit eindelijk een sombere dag met een constante mot regen met zo nu en dan een mot regen waar van je niet wist of je het nou motregent moest noemen of regen. Nou je nat geworden dus.

Maar dat heeft ons niet weerhouden om met twee fikse klimmen toch nog 75km op de teller te zetten. Aan het eind van de dag hebben we nog heerlijk gefietst langs een prachtig fietspad langs de Maas en ja lekker in het zonnetje. Dat voelde verdient.

Vanmorgen zijn we vertrokken uit Lumes waar we een hotel hebben gehad.

Het was een frisse morgen. Zo fris dat je wel handschoenen aan kon hebben. Maar omdat na twee dagen de morgen de zon scheen en we een blauwe lucht hadden hebben we toch eigenwijs de korte broek aangetrokken. Daar hebben we uiteindelijk geen spijt van gehad want het werd uiteindelijk een schitterende dag met veel zon. Het ging zo lekker dat we uiteindelijk 90km op de teller hebben gezet.

Het stuk maas wat we vandaag hebben gereden was werkelijk schitterend. Omdat de Maas hier wel wat weg heeft van de Moezel die we vorig jaar gefietst hebben komt al snel de vergelijking met de Moezel. Onze conclusie de Moezel kan hier niet aan tippen. Fietsen langs dit stuk Maas is werkelijk super mooi. Zoals elke morgen gaan we aan het begin van de tocht altijd langs een supermarkt. Noord Frankrijk is de kans dat je onderweg wat tegen komt om te eten zeer klein. Dus altijd s’morgens als de kans zich voor doet brood en beleg in slaan voor de lunch Onderweg kwamen we ook nog een speciale en leuke plek tegen. Om een grote bocht in de Maas af te snijden was er een tunnel met kanaal en fietspad door de berg gegraven. Dat scheelde ongeveer 3km 😉

Uiteindelijk zijn we naar 90km in Givet net voor de Belgische grens neer gestreken.

Omdat Givet aan de grens met Frankrijk en België ligt waren we dus al vrij vlot bij de grens met België. Hier op de foto gezet door een Duitse fietser die we in ons hotel in Givet al tegen waren gekomen. Ook hij deed de zelfde route als wij.

Hier bij de grens met België weer het jaagpad langs de Maas opgepikt. Was wel is waar nier volgens het route boekje omdat het route boekje je eerst de heuvels instuurde dus klimmen. Hier hadden wij geen zin in dus met een stukje eigenwijs eigen initiatief de klim uit de route gehaald 😉 De dag begon fris maar zonnig. Gaan de weg de dag liep de temperatuur dan ook op en werd het een schitterende dag. Uit eindelijke in Dinand aangekomen een erg leuk plaatsje aan de Maas. Hier nog even langs geweest bij de abdij waar de Leffe gebrouwen wordt. Helaas zat deze dicht. Toen maar een terras lans de Maas opgezocht voor wat drinken en eten. Was zo lekker in het zonnetje dat we er anderhalf uur gezeten hebben. Daarna verder richtring Namen. Waar we rond de klok van 2,5 uur aangekomen zijn. Hier hebben we een hotel genomen met het idee om de rest van de middag Namen te bekijken.

Maar helaas ondanks dat Namen op zich een mooie stad is was voor ons de sfeer die er hing niet aangenaam. Veel bedelaars en junks.

Verder best een aangename middag gehad met een biertje en lekker eten. Smorgens uit Namen vertrokken richting Maastricht. Het was een heerlijke dag om te fietsen dus zijn we ook door gefietst naar Maastricht 103km verder op.

De tocht van Namen naar Maastricht is tot Huy een leuke tocht. Daarna kom steeds dichter bij Luik in de buurt en heb je het gevoel dat je meer over een industrie terrein fiets dan langs de Maas. De maas lijkt hier ook meer op een kanaal dan op een rivier. De maas is hier tussen twee betonnen muren geperst niet mooi om te zien. Ook de tocht door Luik koste veel tijd omdat je niet altijd de Maas kon volgen en je met de rest van het verkeer je een weg door stad moest bannen. We zijn dus na een tocht van 103km nu in Maastricht neer gestreken.

Vandaag begonnen aan onze eerste etappe in Nederland. We hadden een goed hotel aan de vrijthof in het centrum van Maastricht. De dag begon zonnig met een strakke wind maarrrr wel in de rug 🙂 Dus als een speer over de Maas dijk richting Venlo. Af en toe hadden we 27km/uur op de teller staan. Een keer wat anders dan klimmen. De tocht was dus genieten en zoals we gewend zijn in Nederland zo plat als een duppie. Af en toe ging de route verder aan de andere kant van de Maas waarvoor we een veer moesten nemen. Overigens zijn we veren in België en Frankrijk niet tegen gekomen. Blijkbaar toch iets oer hollands. Uit eindelijk zijn we rond 15:30uur in Venlo aangekomen. En dus nog wat tijd door gebracht in Venlo wat een erg leuke stad is. De volgende ochtend weer op pad. De dag begon mooi maar eindigde met regen.

Onder weg nog langs een lekker biertje gekomen die we helaas hebben moeten laten staan 🙁 Bier en fietsen gaat helaas niet samen. Ook vandaag af en toe de veer genomen Tja en ook weer terug naar de andere kant 😉 Deze dag zijn we uit eindelijk in Kleef neergestreken. We hadden al 3 uur in de motregen gefietst en vonden het wel welletjes. Vandaag aan de laatste etappe begonnen naar Zutphen. Nog een veer over de Rijn en dan over de dijk naar ZutphenEn dan fiets je langs de Ijssel eigenlijk maar een zeer smal riviertje. En dan kun je Zutphen zien liggen en weet je de trip zit er bijna op.